Majka je riječ koja te uči, 
Pogledi nježni koji te bude,
Najljepše dobro što za te muči,
Majka je Gospod što rađa ljude.

Ona je ptica dok gnijezdo čuva,
Ljubeći `tiće i svijet tad ljubi,
Jer cvjetna grana postaje suva,
Majčine milošti kada se gubi.

Majka je izvor ljepote, nade,
Ličnosti, roda, carstva i svijeta,
Utjehe, lijeka, osmijeha, pravde,
Mirisa, latice, leptira, cvijeta.

Majke su rijeke, života znaci, 
Što ruše nemoć i pogled grubi,
Svijeta će nestat kada se majci,
Zapriječi puta da čedo ljubi.

I biće blaga, o rode mili,
Gospodstva, slave, cara i sveca, 
I vedrog neba, zlata u svili, 
Dok majke budu ljubila djeca!

Goran Lučić

 

 

Danas su Materice, druga nedjelja pred Roždestvo Hristovo, najveći pomen hrišćanskoj majci i ženi!
Na ovaj dan najpriličnije je pomenuti i osvjestiti, da je srpski narod obavezan, zarad opstanka i časti, u svim svojim većim gradovima podići spomenik Srpskoj majci.
Majka je očuvala srpski narod i državu; udahnula svijest i snagu našim najboljim vojskovođama i svecima, ljekarima i književnicima, pjesnicima i zadužbinarima. Ona ih je naučila da sve što čine bude na korist i radost njihovom rodu, srpskom.

Srpska majka Milica sa djecom bježi pred ustašama iz Kozarske Dubice 1942. godine. Zabilježio ratni fotograf Žorž Skrigin.

Ne bi bilo Svetog Save bez materinske ljubavi i osvećenog podoja Svete Anastasije Srpske.
Zar bi srpski narod imao kroz koga sročiti svoj najljepši filosofsko-poetski zapis, da majka Ivana nije povila, vijencem gorske radosti i sklada, malog Rada, budućeg vladiku Njegoša Drugog.

Ko bi vaskrsao prah Srbije da odvažna i ponosna majka Marica nije ukazala Đorđiju Petroviću na duboko srpsko porijeklo i zavjete.

Da li bi se odbranila čast te vaskrsle Srbije i njen narod upisao među herojske rodove ratništva, da majka Anđelija nije imala vjere da rodi i viteštvom nahrani vojvodu Živojina Mišića, kao svoje trinaesto dijete.

Ko je sačuvao i zaliječio genocidima unakaženu Hercegovinu, Dalmaciju, Liku, Baniju, Bosnu, Slavoniju, Kosovo i Metohiju, ako ne srpska majka koja je i u jami rađala i čuvala porod.
Da li bi se na Mojkovcu zapalili badnjaci bratoljublja i žrtve Srpstva radi, da nije bilo srpske majke u Crnoj Gori i Vasilije Vukotića među rovovima?!

Srpska majka sa puškom brani svoju djecu i imovinu u selu Prekale kod Istoka, Metohija. Zabilježio Mioljub Jelesijević u septembru 1988. godine.

Povodom 18. godišnjice od zločinačko-porobljivačkog bombardovanja Srbije i Crne Gore 1999. godine, 24. marta 2017. godine u Beogradu je svečano otkrivena spomen-ploča Srpskoj majci ispred Doma Vojske Srbije.

Ovo mjesto simbolično je odabrano, jer je zdanje i podignuto dobrovoljnim prilozima srpskih oficira i vojnika iz Balkanskih i Prvog svjetskog rata, a nekada se zvalo Ratnički dom.

Na zdanju srpskog ratništva, preživjelog na putu Golgote i Slobode, mjesto je zahvalnost Onoj koja je bila prenosnica duhovne i životne snage za tu pobjedu.

Kako je obrazloženo, to je mali biljeg zahvalnosti svim srpskim majkama koje su kroz istoriju čuvale i vaskrsavale srpski narod, vraćajući ga među državotvorne narode svijeta slobodnijeg, ljepšeg i jačeg, nego što se taj svijet ikad i mogao nadati.

Ovaj spomenik je zahvalnost i svim majkama koje su u strašnoj, novoporobljivačkoj 1999. godini, rađale i hranile srpsku djecu, koja sada pune 18 godina.

Na spomen-ploči, u obliku cvijeta vaskrsenja, prikazani su likovi:

– Svete Anastasije Srpske, majke Svetog Save,
– Prepodobne Evgenije, a srpske Kneginje Milice, majke Svetog despota Stefana Lazarevića,
– Prepodobne Mati Angeline Branković, srpske despotice,
– Majke Makrene Spasojević, majke srpskog vojnika Marinka iz Prvog svjetskog rata. Majka Makrena je tragajući za sinom u vihoru rata naišla na srpskog kralja Petra Prvog Karađorđevića; zamolivši Kralja poslala je po njemu vunene čarape svom sinu Marinku. Kralj je na sve načine pokušao da ih uruči vojniku, ali on je već bio poginuo.
– Majke Milunka Savić, srpske heroine i najodlikovanije žene u Prvom svjetskom ratu, ali i u istoriji ratništva. Milunka Savić je uz svoju kćer othranila još tri usvojene djevojčice.
– Majke Dijane Budisavljević, supruge srpskog hirurga Julija Budisavljevića, koja je spasila hiljade srpske djece iz hrvatsko-ustaških logora za srpsku djecu, i udomljavajući ih u hrvatske-rimokatoličke porodice pokušala im otvoriti put spasa.

U sredini ovog srpskog Materinskog cvijeta je lik koji simbolično predstavlja Majku svih srpskih ratnika i braniča, hranitelja i dobrodetelja, a ispod „cvijeta“ su prikazani likovi, zabilježeni od ratnih fotografa, Srpske majke sa Kozare u Drugom svjetskom ratu i Srpske majke iz Metohije, u komunistički skrivanom nasilju od arnautskog genocida na Kosovu i Metohiji s kraja 20. vijeka.

Kao epitaf svesrpske zahvalnosti Srpskoj majci, u bronzi je urezano:

„Bdijući nad kolevkama,
bdele ste nad sudbinom naroda.“

Darodavac odliva u bronzi je Momčilo Moša Todorović sa porodicom, a autor reljefa Mirko Mrkić Ostroški.

Goran Lučić