SLOVO O TVORCU SAMOZVANOG CH POKRETA: Lažni car Rašo mali

SLOVO O TVORCU SAMOZVANOG CH POKRETA: Lažni car Rašo mali

  • Koliko je bilo veliko iznenađenje kada se prije par godina pojavio sajt „Crnogorsko-hercegovačkog pokreta“ koji blagoglagoljivo poziva na okupljanje „svih časnih Srba Crnogoraca i Hercegovaca“ u Srbiji,  toliko je zapanjujuće izgledala njegova sadržina.

NEOSTVARENI POLITIČAR REGRUTUJE ČLANSTVO MEĐU GUSLARIMA: Lider samozvanog CH pokreta Rašo Vučinić je i predsjednik DG Serdar Janko Vukotić, a odnedavno je podrškom 13 od 31 člana Saveza Guslara Srbije postao predsjednik i ove organizacije (FOTO: TRIFKO ĆOROVIĆ)

Doduše samo na sajtu, objavili su proglas u kojem stoji da pokret „čine Srbi Crnogorci i Srbi Hercegovci i svi poštovaoci časnih i poštenih ljudi“. Na sajtu su stajale i neke funkcije (senatori, vijeća časti…).

INVAZIJA NA SAVEZ GUSLARA SRBIJE

Nije se znalo ko su organi niti osnivači pokreta, sve do početka 2017. godine kada se pojavio izvjesni Rašo Vučinić kao predstavnik pokreta. Nije mnogo prošlo, Vučinić je osnovao Društvo guslara „Serdar Janko Vukotić“ sa sjedištem u Beogradu, nakon čega počinje njegova maliciozna invazija na Savez guslara Srbije. Počinju njegova velika reformska obećanja, svojstvena njegovoj političkoj prošlosti (odbornik SRS u Skupštini grada Beograda). Ponudio se da bude domaćin Festivala guslara Srbije i uspio je da napravi događaj bez presedana, praćen nizom protokolarnih grešaka i neprimjerenim odnosom prema samom organizatoru – Savezu guslara Srbije.

PRESUDIO JEDAN GLAS

Tada počinje medijsko stapanje više organizacija. Naime, nije se moglo razaznati i razlučiti šta je Savez guslara Srbije, šta DG „Serdar Janko Vukotić“ a šta „Crnogorsko-hercegovački pokret“.  Početkom februara 2018. Rašo Vučinić sa jednim glasom razlike, postaje predsjednik Saveza guslara Srbije.

Već tada, oštro oko posmatrača moglo je uočiti njegove skrivene namjere. Njegov osnovni cilj bio je formiranje „patriotske, rodoljubive“ crnogorsko-hercegovačke organizacije, regrutacija članova (a odakle regrutovati revnosnije Crnogorce i Hercegovce nego iz guslarskog svijeta) i nakon svega transformacija  nepolitičke i nevladine organizacije u političku stranku.

SVE NEISKRENO OSUĐENO JE NA PROPAST

Sve je bilo isplanirano i taktično, ekspanzivno i konspirativno, ali kao i sve neiskreno biva osuđeno na propast. Vučinić se preračunao u koracima.  Pošto je tako brzo ostvario svoju trijumfalno proglašenu pobjedu u Savezu guslara Srbije presuđenu jednim jedinim glasom razlike, Vučinić se zaletio na druga udruženja Crnogoraca i Hercegovaca u Srbiji, nadajući se da će se taj poduhvar okončati stapanjem svih crnogorskih i hercegovačkih zavičajnih udruženja u jednu deartikulisanu, diletantsko-megalomansku tvorevinu, pompezno imenovanu kao Crnogorsko-hercegovački pokret.

ČIJI JE TO IDENTITET UGROŽEN U SRBIJI?

Crnogorsko-hercegovački pokret objavio je 8.maja 2018. da će nastupati na sljedećim parlamentarnim izborima u Srbiji, i naglasio da je jedan od osnovnih ciljeva na osnovu kojih će zasnivati kampanju, pored obrazovanja, kulture i ekonomije,  i «zaštita identiteta koji je ugrožen».

Čovjek koji se nameće kao predstavnik Crnogoraca i Hercegovaca trebalo bi da brani ugroženi srpski identitet u Crnoj Gori i Hercegovini, da tamo osnuje svoj pokret i vodi političku borbu protiv razgradnje identitetskog, duhovnog i kulturnog  bića Crne Gore ili pak,  izolovane i osiromašene Hercegovine, ukliještene između muslimansko-hrvatskog čekića i montenegrinskog nakovnja.

Naprotiv, gospodin Vučinić brani srpski identitet u Srbiji, ističući Crnogorce i Hercegovce kao soj srpstva, kojima sudbina, izgleda, predodređuje da napuštajući crnogorsko-hercegovačke krše, superiornim crnogorsko-hercegovačkim sentimentima brane srpski identitet u Srbiji. Nije mi poznata nijedna politička stranka u Srbiji koja u svom imenu nosi regionalnu odrednicu, a da se ta regija uopšte ne nalazi u Srbiji (osim možda, nekih manjinskih i separatističkih pokreta i stranaka).

NEGIRA SRBIJU KAO MATICU

Njegova kontramikroseparatistička nastojanja potvrđuje činjenica da negira Srbiju kao jedinu srpsku maticu, već proglašava Crnu Goru, Republiku Srpsku i Republiku Srpsku Krajinu, za srpske matice podjednakog značaja koji ima Srbija. Poziva se na Petroviće, Dučića i ostale velikane srpskoga roda, previđajući činjenicu da su srpske pokrajine, a naročito Crna Gora, u momentima svojih samostalnosti, bile modus vivendi, privremeno rješenje do konačnog ujedinjenja u jedinstvenu srpsku državu.  Nacionalna matica je ona država koja nosi kulturno-povijesno ime sopstvenog naroda, i čije ime, iza kojeg stoje vijekovi sanjane slobode i ujedinjenja, predstavlja sveobuhvatnu krovnu imenicu pod kojom se srpski narod okuplja – a to je Srbija.

Otkud pravo Crnogorcu i Hercegovcu da ističu svoje, tobože, aristokratsko, povijesno predodređeno ime iznad Šumadijskog ili Krajiškog?  Nije li cinično nametanje regionalnog crnogorskog ili hercegovačkog identiteta cijelom srpskom narodu? Nije li to omalovažavanje Srba u Srbiji.

Za razliku od gospodina Vučinića, samosvjestan Srbin koji stoji na srpskom stanovištu, podjednako će cijeniti sve srpske pokrajine, i najčvršćim sponama vezivati krajiške i crnogorske, šumadijske i crnogorske, kosovske i banatske Srbe. Zamislite kako bismo se mi osjećali da dođe kosovski Srbin i osnuje u Crnoj Gori ili Hercegovini Kosovsko-metohijski pokret, zahtijevajući da se glasači okupe oko kosovskog zavjeta, unutar političke organizacije koja nosi regionalne odrednice. Ili tek, da Beograđanin dođe u Podgoricu, osnuje Beogradski pokret i brani identitet parolama beogradske nacionalno-građanske inteligencije i jačanja civilnih sentimenata !?

NI RIJEČI PROTIV CG REŽIMA

Da gospodin Vučinić ima iskrene namjere, političku stranku takvog imena osnovao bi u Crnoj Gori i Hercegovini i uoči crnogorskih izbora vodio kampanju protiv autokratskog crnogorskog režima. Naprotiv, Vučinić politički pokret formira u Beogradu i uoči istih izbora poziva na hladno pivo da zajedno navijamo protiv Đukanovića.

Očigledno na tragu montenegrinskih «Crnogorskih pokreta», Vučinić šakom i kapom dijeli, zvanja «senatora», svojim «istaknutim članovima». Stvaranjem crnogorsko-hercegovačke stranke u Beogradu, Vučinić očigledno pokušava pridobiti naklonost iščašenih crnogorskih separatista u Srbiji.

PRIKRIVENI SEPARATIZAM

Crnogorci koji ne prihvataju Srbiju kao jedinu maticu srpskoga naroda, ne mogu biti ništa drugo osim separatisti. Smatrajući da su identitetski ugroženi, oni ostvaruju svoju političku artikulaciju kroz manjinske ili regionalne političke opcije poput Crnogorskog pokreta ili Lige socijaldemokrata Vojvodine.  Prvi se pozivaju na ugroženost crnogorskog identiteta u Srbiji, a drugi na ugroženost multikulturalne, multikonfesionalne i  građanske Vojvodine.

Na šta se poziva Crnogorsko-hercegovački pokret ? Povezujući šešeljevsku retoriku (beskrajnu borbu za svesrpsko ujedinjenje pod radikalskim barjacima, iznjihanim ispod udbaških kaputa, da budu privezak postkomunističkih vlasti) sa kontramikroseparatističkom identitetskom politikom (nismo crnogorsko-hercegovački separatisti ali treba da vladamo Srbijom, jer smo najbolji Srbi) dobijamo protivprirodnu političku organizaciju, koja zloupotrebljavajući crnogorsko i hercegovačko ime pokušava unovčiti povjerenje potencijalnog biračkog tijela prvom prilikom, na sljedećim izborima.

1.000 DOBROVOLJACA I DRUGE BAJKE

Slijedeći stari Šešeljev populizam, «Senat» Crnogorsko-hercegovačkog pokreta, u slučaju intervencije vojske Srbije na Kosmetu, «istog trenutka staviće na raspolaganje 1.000 svojih dobrovoljaca spremnih da brane otadžbinu!»  Takva providna politička izjava predstavlja naizrazitiji primjer oportune militarističke retorike, odnosno pucanj u prazno koji donosi korist samo drugosrbijanskoj inteligenciji i drugim autošovinističkim krugovima kojima Vučinić daje vjetar u leđa.

IGNORISANJE SRBA HERCEGOVACA I NJIHOVIH UDRUŽENJA

Toliko je požurio da prije transformacije nepolitičkog udruženja u političku stranku nije stigao zadobiti povjerenje zavičajnih udruženja. Hercegovačka udruženja u Srbiji iznijela su zvanično saopštenje kojim se ograđuju od aktivnosti Crnogorsko-hercegovačkog pokreta i zahtijevaju brisanje odrednice «hercegovački» iz njegovog imena.

Za razliku od Vučinića, predstavnici zavičajnih hercegovačkih udruženja ne smatraju da je hercegovački regionalni identitet ugrožen u Srbiji. Ugrožen je u mnogostradalnoj, svetosavskoj i svetovasilijevskoj Hercegovini, za čiju obnovu hercegovačka udruženja ulažu velike napore, i za razliku od gospodina Vučinića, najvažnije aktivnosti obavljaju upravo u Hercegovini i za Hercegovinu.

Kad bi njegove namjere bile iskrene i nedvosmislene, umjesto obmanjivanja srpske javnosti iz prikrajka, Vučinić bi preselio u Crnu Goru i vodio neposrednu političku borbu protiv Mila Đukanovića. Međutim, njegov jedini cilj je manipulatorska politička dobit u Beogradu. Na koncu, Hercegovci i Crnogorci, poučeni iskustvima prethodnih decenija, mogu lako prepoznati dvoličnost Novaka Kilibarde koja očigledno izranja iza neharizmatične pojave Raša Vučinića.

SUŠTINSKO NERAZUMIJEVANJE TRADICIJE

Nekontrolisana osionost nekadašnjeg člana Srpske radikalne stranke, očevidna u njegovim napadima na sve koji ne prihvataju njegovu politikantsku retoriku, razotkrila je «dječije lice fanatizma»,  iza kojeg stoji egzistencijalno drhtanje, strah za sebe, i naravno, suštinsko nerazumijevanje tradicije. Tradicija nije nešto što se povremeno, po potrebi, izvlači iz prošlosti, nego ono što je zatečeno u stvarnosti i ukorijenjeno u čovjeku.

Hercegovačka udruženja u Srbiji njeguju hercegovačku tradiciju i duboko uvažavaju cjelokupne kulturno-istorijske osnove srpskoga naroda i stoga, jasno i nedvosmisleno, iskazuju nepokornost ideološko-politikantskom poimanju srpskog identiteta.

Ličnost koja pokazuje nepoznavanje elementarne tradicije srpskog naroda, ne može i ne smije biti lider bilo kome, a kamoli Crnogorcima i Hercegovcima u Srbiji.

ZLOUPOTREBA NJEGOŠA  

Vučinić je početkom marta dobio blagoslov Visokopreosvećenog AEM Amfilohija da krsna slava njegovog pokreta bude Sveti Petar Lovćenski Tajnovidac. Uzimajući Njegoša za krsnu slavu svog pokreta, gospodin Vučinić bi morao znati da Crnogorci i Hercegovci često nijesu znali nabrojati četiri Jevanđelja, ali su Gorski vijenac držali za peto jevanđenje i učili ga naizust. Parafrazirajući Njegoša, završiću opis ideološko-oportunističke mješavine koja čini Crnogorsko-hercegovački pokret:

A u jedan kota da ih svariš
Ne bi im se čorba smiješala

 

AUTOR: Rade Crnogorac,
član Kluba Gačana u Beogradu

PIŠI ĆIRILICOM: Tekstove sa portala Slobodna Hercegovina, uz obavezno navođenje izvora i link, mogu da prenose samo oni sajtovi koji koriste srpsko pismo
O autoru
  1. Simo Doderović Reply

    Na koga se pokreće ta ekipa i to iz Beograda.Jesu li to oni neotesani smutljivci, galamdžije i biznismeni što se kriju iza gusala zarad neke svoje nazovi političke stranke i političkih privilegija jer politika danas to nisu više ideali već čist i ogoljen interes.Rade , citiraću pesnika Milana R Doderovića , poreklom iz Stare Hercegovine
    „Gorde podle i lakome
    moja duša nepodnosi
    nek ih crni đavo nosi
    protivnike ljudske volje,
    licemerne dolje ,dolje,
    dolje njini kapitali,
    za ljude su sitni mali“.

  2. Pingback: NEMA KRAJA FARSAMA SAMOZVANOG CH POKRETA: “Žuti radikal” Rašo Vučinić i dalje želi da trguje imenom Hercegovine 

Ostavite komentar